الف قامت

الف قامت . [ اَ ل ِ م َ ] (ص مرکب ) آنکه قامتی راست دارد. هرچیز افراخته و راست مانند الف . (ناظم الاطباء) : خمیده پشت الف قامتان مژگانش ز بار غمزه که در چشم فتنه بار شکست . طالب آملی (از بهار عجم ). کرشمه سنج نگاه ستیزه جویانم سوادخوان الف قامتان مژگانم . محمدقلی سلیم (از بهار عجم ). ◄ کنایه از محبوب راست قامت . الف قد : الف قامتی کز الف قامت من بنون خم زلف سازد خم نون . سوزنی .

الف قامت . [اَ ل ِ ف ِ م َ] (ترکیب اضافی ) قامت راست مانند الف : نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم . حافظ (دیوان چ قزوینی ص ١٩٨).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی