القانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
القانه . [ ] (اِخ ) (یعنی خداوند خلق میکند) نام اشخاص معدودی از نسل قورح که در عهد عتیق مذکورند: اول پدرسموئیل و شوی حَنّا که معروفتر از همه و شخصی عبرانی و متقی بود، دوم نام سه تن از بنی قورح که پیش از داود بودند. رجوع به قاموس کتاب مقدس ص ٩٥ و ٩٦ شود.