القصه

(اَ قِ صِّ) [ ع. القصة ] (ق.) خلاصه.<br>

(اَ قِ صِّ) [ ع. القصه ] (ق.) خلاصه.

القصه . [ اَ ق ِص ْ ص َ ] (ع ق ) القصة. رمزاست از الی آخرالقصه ؛ یعنی تا آخر داستان . الحکایة. ◄ حاصل کلام . (آنندراج ). باری . خلاصه . مخلص . مخلص کلام . المراد. الغرض . بالاخره . معالقصه . بهر جهت . الحاصل . حاصل . قصه کوته . قصه کوتاه : القصه که از بیم عذاب هجران در آتش رشکم دگر از دوزخیان . رودکی . القصه چو قصه اینچنین است پندار که سرکه انگبین است . نظامی . القصه چه گویم آنچنان چست کز دیده برآمد از نفس رست . نظامی . بار دیگر ملک بدیدن او رغبت کرد... القصه بر سلامت حالش شادمانی کرد. (گلستان سعدی ). القصه مرافعه ٔ این سخن پیش قاضی بردیم و بحکومت عدل راضی شدیم . (گلستان سعدی ). القصه شنیدم که طرفی از خیانت نفس او معلوم کردند. (گلستان سعدی ). ♦ اَلقِصَّةُ بِطولِها ؛ تا آخر، داستان دراز است : یکی موی نماند از اجل تا دل من القصه بطولها، دریغا دل من ! خاقانی .

بالجمله

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی