اللهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ لْ لا) [ ع - فا. ] (ص نسب.)<BR>۱- منسوب به الله، خدایی.<BR>۲- مرد کامل، از نقص رسته.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ لْ لا) [ ع - فا. ] (ص نسب.) ۱- منسوب به الله، خدایی. ۲- مرد کامل، از نقص رسته.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اللهی . [ اَل ْ لا ] (ص نسبی ) منسوب به اﷲ. خدایی . مرد خدایی . خداپرست . ♦ اللهیان ؛ مردان خدا : باز وقت صبح چون اللهیان برزنند از بحر سر چون ماهیان . مولوی .