الهة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ لا هِ) [ ع. ] (اِ.) مؤنث اله.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ لا هِ) [ ع. ] (اِ.) مؤنث اله.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الهة. [ اِ لا هََ ] (ع مص ) الاهة. پرستش کردن . (ترجمان علامه تهذیب عادل ) (از اقرب الموارد). پرستیدن . پرستش . (منتهی الارب ). ◄ (اِمص ) معبودیت . (منتهی الارب ). اُلاهَة. اِل̍هیَّة. الوهة. الوهیة. (اقرب الموارد). معبود شدن . ◄ (اِ) مار. (منتهی الارب ) (آنندراج ). مار بزرگ . (ذیل اقرب الموارد). ◄ ماه نو. (منتهی الارب ) (آنندراج ).هلال . (ذیل اقرب الموارد). ◄ آفتاب . (منتهی الارب ) (آنندراج ). نامی است آفتاب را. (از اقرب الموارد). ◄ بتان . (منتهی الارب ). بت . (آنندراج ). مؤنث اله . ربةالنوع . و رجوع به اِلاهَة شود.
الهة. [ اُ لا هََ ] (ع اِمص ) معبودیت . رجوع به اِل̍هة شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه