الهی استرابادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الهی استرابادی . [ اِ لا ی ِ اِ ت َ ] (اِخ ) امیر الهی قصاب . شاعر قرن دهم هجری است . این مطلع از اوست : مجنون بگوشه ای ز جفای زمانه رفت دیوانه اش مخوان که عجب عاقلانه رفت . (از تحفه ٔ سامی ). و رجوع بهمین تذکره و الذریعة ذیل دیوان الهی و فرهنگ سخنوران شود.