الواربر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

الواربر. [ اَل ْ ب ُ ] (نف مرکب ) الواربرنده . برنده ٔ الوار. آنکه الوار برد. ◄ آلتی که بدان الوار برند: اره ٔ الواربر.