واژه جو

الوث

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

الوث . [ اَل ْ وَ ] (ع ص ) مرد سست فروهشته . مؤنث : لَوثاء. ◄ مرد توانا و زورمند، از اضداد است . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ آهسته رو. (منتهی الارب ). بطی ٔ. (اقرب الموارد). ◄ گران زبان . (منتهی الارب ). کندزبان . (از اقرب الموارد). ◄ سست خرد. ضعیف العقل . (از اقرب الموارد).

معنی الوث | واژه جو