الچنک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

الچنک . [ اَ چ َ ] (ترکی، اِ) پرورنده ٔ فرمانبرداران خود. (از فرهنگ ناظم الاطباء). رجوع به الجنک خان شود.