امان نامه

امان نامه . [ اَ م َ / م ِ ] (اِ مرکب ) زنهارنامه . خط امان . نامه ای که در ضمن آن زنهار و امان دهند : مأمون حائر ضحاک را بدو فرستاد تا امان نامه ٔ او قبول کرد. (تاریخ قم ص ٢٢٣). مصلحت ما در آن است که پیشدستی کنیم و او را به مکر و حیلت بگیریم ... و امان نامه ٔ امیر قتلغشاه بستانیم . (تاریخ غازانی ص ١١٤).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی