امتاح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امتاح . [ اِ ] (ع مص ) دم بزمین فرو بردن ملخ برای تخم نهادن . (از شرح قاموس ) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ) (از قطر المحیط). دم بزمین سپوختن ملخ جهت خایه نهادن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ بلند و طولانی شدن روز. (از لسان العرب ).