امتحاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امتحاط. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) دویدن شتر. (شرح قاموس ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (از متن اللغة) (ناظم الاطباء). ◄ شمشیر کشیدن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (از متن اللغة). شمشیر برکشیدن . (ناظم الاطباء). ◄ برکشیدن نیزه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (از متن اللغة) (ناظم الاطباء). برکندن نیزه . (شرح قاموس ).