امتطاح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

امتطاح . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) بلند و بسیار گردیدن آب رودبار. (ناظم الاطباء). بسیار و بلند شدن آب سیلگاه . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط).