امتعاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امتعاد. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) ربودن . بشتاب کشیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ربودن و بردن . (از اقرب الموارد). ◄ برکشیدن شمشیر از نیام . ◄ بیرون آوردن دلو از چاه . (از اقرب الموارد). ◄ گزیدن گوشت با دندان پیشین . (از متن اللغة).