امرودبن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

امرودبن . [ اَ ب ُ ] (اِ مرکب ) درخت امرود : از سر امرودبن بنماید آن منعکس صورت پذیرا ای جوان . مولوی (مثنوی ).