امروعة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

امروعة. [ اُ ع َ ] (ع ص ) ارض امروعة؛ زمین فراخ و ارزان . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). زمین پرآب و علف . (از اقرب الموارد).