امریه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امریه . [ اَ ری ی َ ] (اِ) مأخوذاز تازی، دستور کتبی، گویند: امریه ای صادر کردند.
امریه . [ اَ ری ی َ ] (اِخ ) از فرقه های غلات شیعه که می گفتند علی (ع ) در امر رسالت با حضرت رسول شریک است . (از کتاب خاندان نوبختی ص ٢٥٠).
واژگان فارسی سره واژهدان
فرمان نامه