امغاص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امغاص . [ اِ ] (ع مص ) بدرد آوردن شکم را. (از اقرب الموارد): و اذا شرب (الحنظل ) فی شدة البرد امغص و اکرب اکراباً شدیداً. (ابن بیطار): و اذا حفف قشر ثمرته [ثمرة نارنج ] ... حلل امغاص البطن . (ابن البیطار).
امغاص . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ مَغَص، مَغص . (ناظم الاطباء). ج ِ مَغَص . شتران برگزیده . (از ذیل اقرب الموارد). شتران سپید گرامی نژاد. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).