املک

املک . [ اَ ل َ ] (ع ن تف ) مالک تر. نیرومندتر: قال احمدلا نوم اثقل من الغفلة و لا رِق ّ املک من الشهوة. (صفة الصفوه ج ٤ ص ١٣٧ س ١٦). و بالجملة الاخ لاحق من لواحق المیت و کأنه امر عارض والجد سبب من اسبابه و السبب املک للشی ٔ من لاحقه . (بدایة المجتهد ابن رشد). املک الناس لنفسه اکتمهم لسرّه . (از یادداشت مؤلف ).

املک . [ اَل َ ] (ص ) بره ٔ املک ؛ بره ٔ شیرخوار مست . (ناظم الاطباء). در ناظم الاطباء با علامت پ (فارسی ) آمده . در آذربایجان اَملیک گویند، ترکی است . رجوع به املیک شود.

املک . [ اَ ل َ ](اِ) ترکی است به معنی رنج . (از شرفنامه ٔ منیری ).