امنیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امنیة. [ اُ نی ی َ ] (ع اِ) رجوع به امنیت شود.
امنیه . [ اَ نی ی َ / ی ِ ] (از ع، اِ) سرباز مأمور حفظ انتظامات و آرامش در طرق و شوارع و قری و قصبات . ژاندارم . (فرهنگ فارسی معین ). ♦ اداره ٔ امنیه ؛ اداره ٔ ژاندارمری . (از فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به ژاندارم و ژاندارمری شود.
امنیه . [ اَ ی َ ] (ع اِ) ج ِ منی (آب مرد). (از یادداشت مؤلف ).