اموات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اموات . [ اَم ْ ] (ع اِ) ج ِ میت . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). مردگان . درگذشتگان : و تواتر دخلها و احیاء اموات بعدل متعلق است . (کلیله و دمنه ). ♦ اموات احمر؛ کنایه از مقتولان و شهیدان . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). رجوع به میت شود. ◄ ج ِ اَمَة. (ناظم الاطباء) (آنندراج ). کنیزکان . (آنندراج ). رجوع به اَمة شود.