امید و بیم

امید و بیم . [ اُ / اُم ْ می دُ ] (اِ مرکب ) وعده و وعید. آرزو و امید داشتن (بخاطر پاداش یافتن ) و ترس داشتن (بخاطر پادافره یافتن ) : دل دشمنان گشته از وی دونیم دل دوستان پر ز امّید و بیم . فردوسی . ازپی تست اینهمه امّید و بیم هم تو ببخشای و ببخش ای کریم . نظامی . ♦ روز امید و بیم ؛ کنایه از رستاخیز : شنیدم که در روز امّید و بیم بدان را بنیکان ببخشد کریم . (بوستان ). و رجوع به امید و «بیم و امید» در ترکیبات امید شود.