امید گسلیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امید گسلیدن . [ اُ گ ُ س ِ / س َدَ ] (مص مرکب ) امید گسستن . نومید شدن : آخر قصد من تویی غایت جهد و آرزو تا نرسد بدامنت دست امید نگسلم . سعدی . مردم و حسرتم همان از تو امید نگسلد دوخته ام براه تو دیده ٔ نیم باز را. باقر کاشی (از آنندراج ).