امیر معزی | قطعات | شماره ۶

تیر شه را به نظم بستودم شکر کرد و به فخر سر بفراشت آمد و بوسه داد سینه من رفت و پیکان به سینه در بگذاشت من ندانم که این ودیعت را سینه تا کی نگاه خواهد داشت