واژه جو

انبوت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

انبوت . [ اَم ْ ] (اِ) ریشه و بیخ و اصل . (ناظم الاطباء). بیخ گیاه . (از شعوری ج ١ ورق ١٠٠ ب ). ◄ (اِخ ) انبوت بن نابجن . از اجداد بخت النصر است . (از تاریخ سیستان ص ٣٤).

معنی انبوت | واژه جو