انتثام

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

انتثام . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) سخن زشت گفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). انتتام .