انتفاع

(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) سود بردن، نفع کردن، نفع بردن. ۲- (اِ.) حقی که به موجب آن می‌توان از ملک دیگری استفاده کرد اما نمی‌توان آن را به شخص ثالث انتقال داد؛ ج. انتفاعات.