انتکاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انتکاب . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) تیردان یا کمان را بردوش افکندن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). تیردان یا قوس را بر دوش انداختن . (از ذیل اقرب الموارد). ◄ در رنج و سختی افتادن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).