انتیغه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انتیغه . [ اَ غ َ / غ ِ ] (اِ) در تداول عامه آنتیک . (یادداشت مؤلف ) . ♦ انتیغه چی ؛ خرید و فروش کننده ٔ اشیاء آنتیک . (یادداشت مؤلف ). ♦ انتیغه خر ؛ کسی که اشیاء آنتیک میخرد. (یادداشت مؤلف ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انتیغه . [ اَ غ َ / غ ِ ] (اِ) در تداول عامه آنتیک . (یادداشت مؤلف ) . ♦ انتیغه چی ؛ خرید و فروش کننده ٔ اشیاء آنتیک . (یادداشت مؤلف ). ♦ انتیغه خر ؛ کسی که اشیاء آنتیک میخرد. (یادداشت مؤلف ).