انثیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انثیان . [ اُ ث َ ] (ع اِ) بصیغه ٔ تثنیه، دو خصیه . (ناظم الاطباء). هر دو خایه . (غیاث اللغات ). هردو خصیه . (از آنندراج ). ◄ دو گوش . (ناظم الاطباء). ◄ (اِخ ) بجیله و قضاعه که دو قبیله اند از یمن . (ناظم الاطباء). و رجوع به انثیین شود.