انجیر بستی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انجیر بستی . [ اَ رِ ب ُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) قسمی انجیر که در ذخیره ٔ خوارزمشاهی مکرر نام آن چون دارویی در بعض معجونها و غیره برده میشود. منسوب به بُسْت از شهرهای خراسان که در خوبی معروف بوده . (از یادداشت مؤلف ) : غرابی که با تندرستی بود همه دانش انجیر بستی بود. نظامی .