انحیاز

( اِ ) [ ع. ] (مص ل.) گرد آمدن، پیوسته شدن.<br>

( اِ ) [ ع. ] (مص ل.) گرد آمدن، پیوسته شدن.

انحیاز. [ اِ ] (ع مص ) برگشتن از چیزی . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء)(از اقرب الموارد). یقال : انحاز عنه . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) . ◄ از خانمان بجای دیگر رفتن قوم . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ). یقال : انحاز القوم . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).