اندرومیدا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اندرومیدا. [ اَ ] (اِخ ) یکی از صور فلکی شمالی مراءة المسلسله . ناقه . (فرهنگ فارسی معین، اعلام ): بیستم صورت اندرومیدا. و نیز او را المراءة التی لم تربعلا خوانند أی آن زن که شوی ندیده است و نیز او را مسلسله خوانند ای بزنجیر بسته . (التفهیم ص ٩٣) . درآثارالباقیه (جدول مقابل ص ٣٥٧) «اندرومیذا» است .