اندوه کش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اندوه کش . [ اَ ه ْ ک ُ ] (نف مرکب ) کشنده و ازبین برنده ٔ اندوه . اندوه سوز. شادی آور : رخی از آفتاب اندوه کش تر شکر خندیدنی از صبح خوشتر. نظامی . یکی شب از شب نوروز خوشتر چه شب کز روز عید اندوه کش تر. نظامی .