اندوه گسار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اندوه گسار. [ اَ ه ْ گ ُ ] (نف مرکب ) شکننده ٔ اندوه . (آنندراج ). غمخوار. متعهد. (فرهنگ فارسی معین ) : روی تو مرا روز و شب اندوه گسار است شاید که پس از انده اندوه گساریست . فرخی . و رجوع به اندهگسار شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی