اندیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ یِ) [ ع. اندیة ] (اِ.) جِ ندی.<BR>۱- شبنمها، نمهای صبحگاهی.<BR>۲- خاکهای نمناک.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ یِ) [ ع. اندیه ] (اِ.) جِ ندی. ۱- شبنمها، نمهای صبحگاهی. ۲- خاکهای نمناک.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اندیة. [ اَ ی َ ] (ع اِ)ج ِ نادی . (از اقرب الموارد). اندیةالادب . رجوع به نادی شود. ◄ ج ِ نَدی ̍. (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) (دهار). رجوع به ندی و اندیه شود.
اندیه . [ اَ ی َ ] (ع اِ) ج ِ ندی . شبنمهای صبحگاهی . (فرهنگ فارسی معین ) : لاله نروید در چمن بادام نگشاید دهن نه شبنم آید بر سمن نه بر شکوفه اندیه . منوچهری . ◄ خاکهای نمناک . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ بخورها. (فرهنگ فارسی معین ).