انزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انزه . [ اَ زَه ْ ] (ع ن تف ) پرهیزگارتر. ◄ بانزهت تر. (ناظم الاطباء). نزه تر. (یادداشت مؤلف ) : و بلادالصین انزه [ من بلادالهند ] . (اخبارالهند از یادداشت مؤلف ). و اما سغد سمرقند، فانها انزه الاماکن الثلاثة التی ذکرناها. (صورالاقالیم اصطخری از یادداشت مؤلف ).