انسانیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انسانیت . [ اِ نی ی َ ] (ع مص جعلی، اِ مص ) مردمی . آدمیت . (یادداشت مؤلف ). ◄ تربیت و اخلاق نیک که از مشخصات انسان است . (فرهنگ فارسی معین ). مردمی و مروت و تمدن و تربیت و ملایمت و خوش خلقی و ادب . (ناظم الاطباء). ♦ بی انسانیت ؛ بی تربیت و بی ادب . (ناظم الاطباء).