انس
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اَ نَ) [ ع. ] (ص.) ۱- کسی که بدو انس گیرند. ۲- گروهی که در یک جا مقیم باشند؛ ج. آناس.
( اُ ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) خو گرفتن. ۲- (اِ مص.) عادت. ۳- آرامش.
( اِ ) [ ع. ] (اِج.) مردم، آدمیان.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اَ نَ) [ ع. ] (ص.) ۱- کسی که بدو انس گیرند. ۲- گروهی که در یک جا مقیم باشند؛ ج. آناس.
( اُ ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) خو گرفتن. ۲- (اِ مص.) عادت. ۳- آرامش.
( اِ ) [ ع. ] (اِج.) مردم، آدمیان.