انشاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انشاب . [ اِ ] (ع مص ) بسته نمودن و آویخته گردانیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). بسته کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (مصادر زوزنی ). اعلاق . (از اقرب الموارد). درآویختن . (یادداشت مؤلف ). ◄ ناروان ساختن . ◄ سخت وزیدن باد و برداشتن خاک و سنگریزه را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). تند وزیدن باد. انساب .(از اقرب الموارد). ◄ در دام آویختن شکاری شکار را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). آویختن شکارچی شکار را در دام . (از اقرب الموارد).