انطاق

(اِ) [ ع. ] (مص م.) به سخن آوردن، به نطق در آوردن کسی را.<br>

(اِ) [ ع. ] (مص م.) به سخن آوردن، به نطق در آوردن کسی را.

انطاق . [ اِ ] (ع مص ) گویا گردانیدن و بسخن درآوردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بنطق درآوردن . (از اقرب الموارد). بسخن درآوردن . (تاج المصادر بیهقی ) (مصادر زوزنی ) (ترجمان القرآن جرجانی ).