انطیاد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

انطیاد. [ اِ ] (ع مص ) بجانب بالا رفتن در هوا. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).