انطیخن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انطیخن . [ اَ خ ُ ] (اِخ ) برادر اسکندر مقدونی، یکی از سران سپاه او و پادشاه شام بود (٣٠٦ ق . م .).(یادداشت مؤلف ) : اسکندر چون ملوک طوایف را ترتیب کرد بابل و پارس و قهستان خاص را بازگرفت وبه ملکی از خویشان خود سپرد انطیخن نام و چون اسکندرفرمان یافت اشک بن دارا بیرون آمد و با ملوک الطوایف هم اتفاق و هم عهد شد و این انطیخن را و بقیه ٔ رومیان را از بلاد فرس برداشت . (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ٥٨).