انعاس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انعاس . [ اِ ](ع مص ) فرزندان سست و کسل مند آوردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). فرزندان سست آوردن . (از اقرب الموارد). ◄ خوابانیدن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).