انعال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انعال . [ اِ ] (ع مص ) نعل بستن در پای ستور. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). نعل بستن ستور را و موزه را. (تاج المصادر بیهقی ). ◄ بسیارنعل شدن مرد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) سپیدی میان سم و رسغ اسب تا که از رسغ درنگذرد و چون از رسغ درگذرد آن را محذم گویند. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ).