انفطار

(اِ فِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) شکاف خوردن.<BR>۲- (اِمص.) شکاف خوردگی.<br>

(اِ فِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) شکاف خوردن. ۲- (اِمص.) شکاف خوردگی.

انفطار. [ اِ ف ِ ] (اِخ ) سوره ٔ هشتادودوم قرآن، مکی و دارای نوزده آیه است .

انفطار. [ اِ ف ِ ] (ع مص ) شکافته شدن . (منتهی الارب )(ناظم الاطباء) (تاج المصادر بیهقی ) (آنندراج ) (ترجمان القرآن جرجانی ). پاره پاره شدن . (غیاث اللغات ) : اذا السماء انفطرت . (قرآن ١/٨٢)؛ آنگاه که آسمان بشکافد و پاره گردد. (کشف الاسرار ج ١٠ ص ٤٠٣). ◄ (اِمص ) شکافتگی . شکاف خوردگی : روشنی عقلها از فکرتم انفطار آسمان از فطرتم . مولوی (مثنوی ).