انفطام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انفطام . [ اِ ف ِ ] (ع مص ) بازایستادن . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ بغایت رسیدن . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). به انتها رسیدن . (از اقرب الموارد). ◄ از شیر بازشدن شیرخواره، یقال : فطمت المرضعة الرضیع فانفطم . (ناظم الاطباء).