انفیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ یّ) (اِ فِ) [ ع. ] (اِ.) گردی که بیشتر از تنباکو به دست میآید، عطسه آور و نشئه کننده میباشد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ یّ) (اِ فِ) [ ع. ] (اِ.) گردی که بیشتر از تنباکو به دست میآید، عطسه آور و نشئه کننده میباشد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انفیة. [ اَ فی ی َ ] (ع ص نسبی ) مؤنث انفی (منسوب به انف، مربوط به بینی ). (از فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به انفیه و انفیه دان شود.
انفیه . [ اَ ی َ / ی ِ ] (ع اِ) هر دارویی که به بینی کشند. (ناظم الاطباء). مجموعه ای از داروهای معطر و مخدر و عطسه آور که آن را گاه در بینی کنند و از آن احساس نشاءة نمایند. (از فرهنگ فارسی معین ). گرد تنباکو با اجزایی دیگر که بر بینی کشند، تری را. عطوس . نشوق . نشوغ . (یادداشت مؤلف ). ♦ انفیه کشیدن ؛ بر بینی رساندن انفیه . و رجوع به انفیة و انفیه دان شود.