انقیار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انقیار. [ اِ ] (ع مص ) افتادن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ ویران شدن چاه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد). ◄ میل کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).