انوام

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

انوام . [ اَن ْ ] (ع اِ) ج ِ نوم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به نوم شود.